نسکافـــه
نسکافه داغ است داغ تر از آن تکه سربی که نشست توی سینه محمد
وقتی نشسته بود در آغوش پدر
من نسکافه نمی خورم! نسکافه تلخ است
تلخ تر از آن روزی که پدر زینب را گرفتند
و کشان کشان انداختند توی آن ماشین آهنی
که حتی یک پنجره هم نداشت
من نسکافه نمی خورم! نسکافه سیاه است
سیاه تر از آن روزی که هانیه و مادربزرگش را از خانه بیرون کردند
و یک غول آهنی روی سقف خانه شان راه رفت
من نسکافه نمی خورم!
من افتخار می کنم که نسکافه نمی خورم
من حتی یک ریال نمی دهم
که بشود آن تکه سرب – که بشود یک قطره بنزین برای آن ماشین آهنی
که بشود بند پوتین آن سرباز اسراییلی
من نسکافه نمی خورم!
و نسکافه فقط همان یک فنجان قهوه نیست
همان پیراهنی است که تو پوشیده ای و من پوشیده ام
همان گوشی موبایلی است که تو خریدی
و برای خریدنش سیصد و پنجاه هزار تومان بدهکار شدی
منبع »»» هزار و شصت و شونزده